Paylaş

Küçük Bir Çocuğun Hikayesi


Paylaş

Küçük bir çocukdum daha 7 yaşın’da yerinde duramayan çok hareketli hep heyecan arayan bir çocuktum. İstanbul gibi büyük bir şehirde yaşıyorum ama yinede sıkılıyordum. Değişik heycan verici maceralar arıyor yaşıtlarımla oyun oynamak bile bana artık zevk vemiyor bualıyordum. Bir gün babam hep birlikde köye gidelim dedi o kadar çok sevinmiştim ki dünyalar benim olmuştu sanki ertesi gün özel aracımızla yola çıkacaktık, o gün sabaha kadar uyuyamadım. İstiyordum ki aracın önüne ben oturayım acebaba babam izin verirmi, köyde neler var nasıl bir yer düşüncesiyle gece sabaha dönüşmüştü en güzel elbiselerimi seçerek giydim ve yola çıktık tabiki babam izin vermedi ön koltuğa oturmaya olsun yinede hiç üzülmedim bu sefer bir an evvel köye ne zaman varıcaz sabırsızlanıyor, her 10 dakkada bir babama daha ne kadar kaldı çok mu? diye soruyordum. İstanbul’dan sivas çok uzakmış akşam köye vardık. Hava karanlık gitmiş olmamız hiç iyi olmamıştı hiç bir yeri göremiyorudum aceba nasıl yer annem hem köyümüzün önünden geçen bir ırmak olduğunu söylerdi, Kızıl ırmağın sesini duyuyorum ama göremiyordum. Yine beni bir heycan sardı yine uyuyamıyor heycanlanıyor, bir an önce gün doğsa sabah olsa diyordum. Sabah olmuş köyde kalan dedem beni uyandırdı kalk bakayım pehlivan seninle ahıra danaların yanına gidelim deyince çok sevinmiştim. Babaannem çoktan uyanmış ahıra inekleri sağmaya gitmiş bile dedem ile ahıra girdigimde babaannemin ineklerin sütünü sağdığını gördüm bende süt sağmak istedim çok güzeldi danaları öpüyor seviyorum. Çok sevinçliydim bir süre daha ahırda hayvanlaarı sevmeye devam ettim tavuklar civcivler ölüyordum sanki onlara kuçağıma alıyor okşuyordum.

Günler o kadar hızlı geçiyorduki hiç istanbula gitmek istemiyordum. Gitme vakti gelmişti ve okulların açılmasına daha 1,5 ay vardı babama yalvarıyordum ben burada kalıcam gelmek istemiyorum, dedeme yardım edicem suyunu getircem burada kalıcam okullar açılınca dedem beni yollar. Ağlıyordum gitmemek için annem oğlum bizi özlersin burada ağlarsın gel sende dedi, hayır dedim gelmiyorum, ağlamam babaannemin de ısrarları ile orada kalmayı başarmıştım. Her gün köydeki çocuklar ile ırmağa iniyor balık yakalıyor, kuş yakalıyorduk çok neşe dolu heycanlı biryer alışmıştım bir gün dedem sende köydeki çocuklar ile ırmağın kenarlarında danaları otlat dedi ve artık her gün köydeki arkadaşlarımızın hayvanları ve bizim danaları alıp otlatmaya gidiyorduk hem ben eğleniyor, hemde dedeme yardım ediyordum. Okullar açılmıştı ve ben istanbula geri dönmüştüm tatil olunca babama beni köye gönder dedim olmaz dedi hemen dedemi aradım dede beni yanına iste ben gelicem sana yardım edicem danalarını otlatcam yalvardım, dedem babamı arayıp beni göndermesini istemiş akşam babam eve geldi ve gitmeme izin verdi köye giden akrabalarımız ile beni köye yolladı artık büyümüş koca adam hissediyordum kendimi, Irmağın içinde gördüğüm küçük bir karış kadar olan su yılanlarını bile yakalıyordum. Korkusuzca her hayvanın yanına yaklaşıyorum köydeki kocaman kangal köpeklerinin üzerine ata biner gibi biniyordum. Dedem yapma etme desede ben yenede yapıyordum daha 8 yaşındaydım dedemin kocaman bir eşşeği vardı at gibiydi onu ahırdan çıkartıyor dedemin haberi olmadan geziyordum. İstediğim tüm herşeyi yapıyor çok eğleniyordum. Bu böyle yıllarca devam etti taki 17 yaşıma kadar her sene okul tatillerinde 3 ay köye gittim orada kaldım.

İstanbulda büyüdüm ama hayatı bir köyde öğrendim yaşamın zorluklarını insanların çilelerini ben çocuktum eğleniyorum ama oradaki köylülerin yaşadıkları tüm zorlukların farkındaydım. Şimdi büyüdüm 30 yaşındayım 9 yaşında bir çocuğum var ama çocukluğumdaki o günleri hiç unutamıyorum. Allah nasip ederse emekli olunca orada yaşamayı çok istiyorum. Hoşca Kalın….

 

5 Aralık 2011 Saat : 10:44
  Yasam

Küçük Bir Çocuğun Hikayesi Yazısı için Yorum Yapabilirsiniz

sohbet, chat sohbet, görüntülü sohbet Son Yazılar FriendFeed