Sana bu kaçıncı mektup ,gönderilmeyen
Yazıp da okuyamadığım,okuduğumda ağladığım
Bu nasıl bir sevda ki,ağlayıp ta anlatamadım
Anlatayım….
Ellerim nasır,gömleğim ütüsüz
Yamalı pantolonumdan utanır
Sevdalara sığmasa da sesim,haykıramazdım
Senin için en nezih kelimelerden şiirler yazdım
Tarif edemedim diye gönlümün diliyle seni,
Yırtıp attım………………………
Kaç gül kopardım bahçelerden,al
Kaç kez yemin ettim,tamam
Gülümü vereceğim sevgimi söyleyeceğim
Olmadı liseli kız olmadı,anlatamadım
Sen eve dönerken ben bir köşede ,ağladım
Bir bakış çok şey anlatır derler
Anadolu yiğidi sevdalıysa,
Ben sana bakamadım da doyasıya
Gözümden sakındım seni……………..
En serin yaylalardan daha,serin
Saçların savrulurken gözlerin ah..gözlerin
Umudun başka gözlerde,ellerin başka ellerde
Düşünsene seni severken deli ce..
Dokunsun baÅŸka bir ten tenine
Nasıl anlatayım kıskanıyorum.
SENİ ÇOK SEVİYORUM……………….
Sabah erken terminale indim. Çantamı yere bırakıp öylece beklemeye baÅŸladım. Bilinçsizce gözlerim etrafı tarıyordu, biliyorum beklemiyordun ama yinede gözlerim seni arıyordu eskiden kalma bir alışkanlıkla… Sen uzun bir zaman önce gitmiÅŸtin bu kent de biliyorum ama inatla gözlerim seni arıyordu yine de, arada geçen bunca zamana raÄŸmen…
SoÄŸuktu, Ankara’ya kar yağıyordu, üşüyordum… Benim de düşlerim yaÄŸdı Ankara’ya… Ellerimi cebime soktum bir süre öylece bekledim… Sanki biraz sonra bir köşeden çıkıp gelecektin, sadece birazcık geç kalmıştın; koÅŸarak çıkıp merdivenleri gelip sarılacaktın hasretle…
Biliyorum uzaklardasın şimdi .. Kimlerlesin kimbilir, yalnızsın belki de benim gibi şu an..? Oralar da soğuktur belki, üşüyor musun..? hala canını sıkıyor mu, bir ömür tükettiğin bu hayat kavgası..?
Beni sorma! Suyu tükenmiÅŸ limanların denizlerine yürüyüp duruyorum hala… Hayatımın sesi kısılmış, yaÅŸlanmış dudaklarımdaki kelimeler, kimse aramıyor, anlamıyor beni… UnutulmuÅŸum anlayacağın…
Beklerken gözlerin geldi gözlerimin önüne, dudakların, duruÅŸun, gülüşün, sevgiyle bakışın… Sonra aklım ayrılığın bir burgu gibi iÅŸlediÄŸi yüzüne bakmaya, elini tutmaya korktuÄŸum günlere gitti. Burgu ağır ağır iÅŸliyordu içime, ağır döndüğü içinde daha çok acıtıyordu…
Yıllardır bu terminale her geliÅŸimde aynı acıyı duyarım, aynı özlemi hissederim, aynı hüznü yaÅŸarım… Oysa aradan uzun yıllar geçmiÅŸti ama her ÅŸey daha dünmüş gibi gözlerimin önünde canlanıyordu…
Ne zaman bu terminale insem içim burkulur, gözlerim durup durup dolar. Her esen yelde, yaÄŸan yaÄŸmurda, çaÄŸlayan ırmakta, uÄŸuldayan ormanda senin kokunu duyarım…
Her esintide soluğunu hissedip içime ferahlık dolar ve her yokluğunu yokladığımda ruhum sızlar.
Çekip gitmiÅŸtin kalbinin bütün kapılarını kapatarak ardında.. Durmadan büyüdü içimde yokluÄŸun. Günler aylar, yıllar geçip gitti ardına bakmadan ama sen yoktun gelmiyordun… GelmiyeceÄŸini biliyorum beklemem nafile ama yine de köşe baÅŸlarına bakıyorum belki bir köşeden çıkar gelirsin diye.. Uzaktasın oysa ki bir ömür kadar… Özlem tek yönlü bir yol iÅŸte gidip de dönmeyen…Ve sen bir yel gibi esip gittin hayatımda ardına bakmadan, ben yelkenleri kırık tekneler gibi bakakalmıştım yorgun denizler üzerinde…
Seni ne zaman ansısam bir hüzün ÅŸarkısı kırılır kalbimde; hiç unutamadım ki seni zaten, yıllar oldu buraları terkedip gideli, yıllar oldu ayrıyız, dudaklarımız biribirinden uzak, bedenlerimiz, ellerimiz, gözlerimiz uzak. Oysa aÅŸk karşılıklı sevmektir, dokunmaktır, gerçek aÅŸk paylaÅŸmaktır hayatı. Hala kulağım sesinde, gözlerim etrafta seni arıyorum, çok uzaklarda olduÄŸunu ve gelmeyeceÄŸini bile bile… Kırık bir tebessümdür anımsadığım, bir sevda türküsüydü adın… Herkese bir ÅŸeyler verilir belki ama ben sana kalbimi verdim… Kalbimi de alıp gittin beraber…
Çekip gittin hayatımdan düşlerimi ve anılarımı sarsarak.. hayatımda artık mutluluk olmayacak, teselli olmayacak. Hep bir boÅŸluk, hep acılar, hüzünler olacak…
Åžimdi güz sonu, kışa giriyoruz ben dört mevsim baharı yaÅŸadım seninle. Dört mevsim çiçek açtın kalbimde, taze bir yaprak gibi yeÅŸildin, sevgi çiçeÄŸiydin, üzerine çiÄŸ taneleri düşmüş kırmızı güldün, maviydin, beyazdın bütün renklerde sevmiÅŸtim seni…
Seni severken hayatı da sevmiÅŸtim ben, dünyayı da,insanları da…
Uçup gitti şimdi sevgi kuşları hayatımda. Günlerin, gecelerin tadı yok. Leylası kaybolmuş bir mecnunum, Hiçbir çöl kabul etmiyor beni artık Soğuk karanlık gecelerde kayıp çocuk resimleridir hüznün bir başka adı. Gittiğinden beri kayıp içimdeki çocuk

Yorumsuz »
Henüz yorum yapılmamış.
Bu yazıdaki yorumlar için RSS beslemesi. TrackBack URL
Yorum yapın